terpstra


Hij zit aan de bar. Fles wijn in de hand. Dan schrijft hij zijn naam op het etiket. Linksboven. Ik wilde koffie halen. ”Ik ga een boek schrijven”, zegt een ander. “Over mijn belevenissen”. Hij kijkt vergenoegd in zijn glas. Dát besluit is tenminste maar genomen. Mijn partij alleen echt interessant als mijn tegenstander nadenkt. Dat doet hij uitbundig. Denkt en denkt en denkt. En zijn klok tikt en tikt. Een tijdbom. Dan missen wij Gerrit. Zijn stoel aan bord 3 is leeg. Ik vind hem op de bank in een verre hoek van de bar. “Voelde me even niet goed”. Zegt hij. “Kom zo weer”. “Hij heeft overgegeven in het toilet”, zegt de barvrouw. Vast niet expres, denk ik. “Je moet hem naar huis brengen”. Dan kan hij niet schaken. En ik ook niet. Zeg ik. Ze zwijgt en kijkt mij aan. Met ogen die veel meer hebben gezien dan zieke schakers. Of bijdehante teamcaptains. Naast mij heeft Ben een stuk voor twee pionnen. Gewonnen dus. Maar oppassen voor gemenigheidjes. Zijn tegenstander zo’n al wat oudere man die iedere club er graag bijheeft. Wiebe heeft zich ingelaten op een spelletje ‘ik-zet-je-mat-achter-het-rijtje’ en trekt aan het kortste eind. Jammer. Oogt erg ontevreden. Hoeft niet, hij is een prima schaker. Ik zie Gerrit weer fier achter zijn bord zitten. Hij wint. Op karakter. Mijn partij ontploft in tijdnood. Ik haal twee pionnen en een stuk op. Dat is ook klaar. 3-1 winst. Ik ga naar de bar. De aspirant schrijver kijkt in zijn glas. De blik inmiddels op oneindig. Dan terug naar Bakkeveen. “Je moet nu de nieuwe weg nemen”, zeggen ze. Maar die kent mijn auto niet. “Wij helpen hem wel”. “Tout droit”, zegt Gerrit. Dat is Frans voor altijd-maar-rechtdoor. Hij is weer helemaal de oude. Leuk, denk ik, zo’n teamuitje naar Leeuwarden.

Buitenpost, vrijdag 11 oktober 2019.
Verslag: Robin Baines

Jasper aan bord 1  begon voortvarend met de witte stukken aan zijn partij. Een aanval over links, vervolgens over rechts en toen weer links maar de Buitenpost voorman wist alles te pareren. Een tegenaanval van zwart door het midden kostte hem echter een belangrijke pion en na een omvangrijke ruil bleef er een lastig eindspel over. Met een beetje bluf van Jasper gaf de zwartspeler onder een dreiging van mat iets te snel op. Maar het punt was binnen en het gelijkspel voor het team veilig gesteld.

Robin aan bord 2 met zwart. Slavische Verdediging. Ik dacht het rustig aan te doen, wat druk over de c-lijn, een tikje saai allemaal maar paste bij het regen gekletter op het dak. Ik heb mezelf een beetje gepind (over de c-lijn) om afruil naar ongelijke lopers te vermijden. Later met 6 stukken over de c-lijn heeft mijn tegenstander een paard ook op de lijn gezet, en zoals dat kan in schaken was er opeens chaos; ik won 2 stukken en wit ging door zijn klok in verloren stand.

Jaap speelde aan bord drie zijn vertrouwde b4-opening. De opening liep voortvarend, zijn tegenstander leek niet goed te weten hoe hij er mee om moest springen. Al snel had Jaap een grote tijdvoorsprong, die opliep naar meer dan twintig minuten toen de zwartspeler een indeling voor een aantal clubspelers moest maken. Dat bleek voor de uitslag van de partij weinig uit te maken want in het verre middenspel zag Jaap over het hoofd dat er een paard van hem instond en het loodje legde waarna hij opgaf. Het begint er op te lijken dat de geschiedenis zich herhaalt. Evenals in het vorige seizoen verliest Jaap de eerste weken partij na partij. Hij wijt het zelf aan chronisch slecht slapen.

Aan het vierde bord speelde Anne van Streun met zwart de Hollandse verdediging. Al snel bestormde zwart met zijn stukken en pionnen de witte koningsstelling. Iets te snel, want  de witte dame deed een sublieme zet, waardoor een dubbelschaak dreigde en verlies van een loper. Met een stuk minder en een doodgelopen aanval werd zwart naar de nederlaag gedwongen. Haastige spoed is …..

(


Woensdagavond 10 juli was de laatste keer dat de zomerschakers bijeen kwamen voor een simultaan in de oude Trefkerk te Appelscha.

Na het einde van de reguliere competitie in de Stripe eind april wilde een groot deel van clubleden wel meedoen aan een korte zomercompetitie georganiseerd door Robin en Jasper. Het zaaltje van de Trefkerk was een prima locatie voor iedereen en om de twee weken werd er door een man of 15 een rapid competitie gespeeld van twee partijen per avond met een tempo van 25 minuten per partij per persoon en ingedeeld met behulp van het Zwitserse systeem. Na 8 rondes bleek Gerrit Meppelink de meeste punten gehaald te hebben, op de voet gevolgd door Alle en Jasper. Robin Baines was bij het ingaan van de laatste ronde nog de enige die een kans had om op gelijke hoogte met Gerrit te komen maar daarvoor moest hij wel afrekenen met Jasper en dat mislukte waardoor Robin op de vierde plaats eindigde.

Voorafgaand aan de rapid partijen werd er meestal nogal fanatiek gevluggerd door de vroege vogels en vlogen de stukken in het rond met nog maar een paar seconden op de klok. Sommige spelers leken dit snelle spel een beetje teveel mee te nemen in de rapid competitie want soms was een partij al na een kwartier afgelopen. Bijzondere vermelding verdient hier een gastspeler en mogelijk nieuw clublid uit Haulerwijk, Sebe Steenhuis. Sebe nam dan wel de troostprijs meer naar huis maar speelde een aantal sterke partijen. Met een beetje meer routine zal hij snel beter worden. Iedereen was enthousiast over dit initiatief en het lijkt voor herhaling vatbaar.  

Ter afsluiting van het schaakjaar vonden we onze secretaris, eerste teamspeler, en ex-clubkampioen Dirk Müller bereid om een simultaan te geven tegen de zomerschakers. Met nog twee gastspelers en twee afzeggingen moest hij het opnemen tegen 15 tegenstanders.  En zoals al snel bleek is dat geen gemakkelijke opgave. Na een woordje van onze voorzitter Jelle, begon de simultaan net na acht uur, en pas om half twee ’s nachts konden we Dirk een welverdiende fles wijn overhandigen. Hij kreeg op alle borden zware tegenstand en moest uiteindelijk 2 partijen opgeven en 8 remises toestaan. Een grootse ‘winnaar’ was Salomon Bonte die een zeer knap gelijkspel wist te halen…. Mon kon het zelf niet geloven!  De twee winnaars in de simultaan waren Robin Baines en Anne van Streun, terwijl Jack, Jaap, Berend, Fons, Douwe, Mon, en Jasper een remise veilig wisten te stellen.

Hieronder nog de eindstand van de zomercompetitie:

Woordje door voorzitter Jelle Bergsma
Dirk Müller in actie
REMISE: Mon kan het nog niet geloven.

Rest mij nog iedereen te bedanken voor de enthousiaste deelname en hulp om deze zomercompetitie tot een succes te maken!

Jasper

Wijnjewoude – Woensdag 1 mei jl. was de laatste schaakavond van het seizoen voor schaakclub Bakkeveen. Zoals inmiddels gebruikelijk organiseerde de club hiervoor een snelschaakwedstrijd voor leden en introducees. Iedere speler kreeg 5 minuten bedenktijd om zijn wedstrijd te spelen. Veel korter dus dan schakers normaliter gewend zijn! Dit leverde een aantal bijzondere en grappige momenten op. Koningen die elkaar over het bord achterna zaten, spelers die opstonden van hun bord en om zich heen keken omdat de tegenstander al meer dan 3 minuten nadacht over één zet, van het bord geslagen koningen, omvallende stukken enzovoorts. In twee groepen streden de aanwezigen om een plaats in een zo hoog mogelijke playoff. Gerrit Meppelink won 8 van de 9 wedstrijden in poule 1 gedeeld twee en drie werden Wiebe Hoekstra en Jasper Zijlstra met 7 punten voor Sieb Hazenberg die vierde werd met 6 ½ punt. In poule 2 won Dirk Müller al zijn wedstrijden; Menno Peter van der Meer werd tweede voor Jack Zeilstra en Alle van der Veen die drie en vier werden. Daarna moest de definitieve stand bepaald worden door beide poules tegen elkaar te laten spelen. Dirk Müller won van Gerrit Meppelink op tijd hoewel Gerrit kwalitatief voorstond maar ja dat is snelschaken. Wiebe werd de nummer drie en Menno Peter vier.
Jasper Zijlstra won van Jack Zeilstra , Alle van der Veen van Sieb Hazenberg, Bauke Hoogstra van Jelle Bergsma, Jaap Weidema van Anne van Streun, Ben de Vries van Berend Joustra, Douwe Galama van Fons Joormann en Freek Leistra van Simke Terpstra, Mon Bonte sloot de rij zonder tegenstander. De verzorging was weer perfect geregeld door Vivian van de Stripe. De afsluiting van het seizoen daarmee weer een succes!

De kampioen van de interne competitie werd dit jaar Wiebe Hoekstra die dit jaar voor het eerst meeschaakte en jaren op schaakgebied weinig actief was geweest maar hij kwam zag en overwon. Goede tweede werd Alle van der Veen en Jasper Zijlstra (eveneens een nieuw lid) werd netjes derde. Op zaterdag 1 juni a.s. sluit de schaakclub het seizoen ook sociaal af met een barbecue in Hotel-Restaurant De Stripe. Volgend seizoen gaat de club weer met diverse teams aan de externe clubcompetities van de Friese Schaakbond meedoen. Het nieuwe seizoen begint op woensdag11 september a.s. met een gezellige open schaakavond waar alle schaakliefhebbers welkom zijn.,


Wijnjewoude  – Na een verblijf van 4 seizoenen achtereen in de prestigieuze FSB 1e klasse, moet Bakkeveen-1 volgend seizoen een stapje terug doen. Na nederlagen in de slotronden tegen Heerenveen-1 en Steenwijk-2 belandden de Opsterlanders op een voorlaatste plaats in de klasse. Na een papieren ‘barrage’ met de nummer voorlaatst van de parallelklasse, volgde alsnog degradatie.

Tegen Heerenveen-1 ging op 19 maart bijna alles mis. Enig lichtpuntje was de remise van Gerrit Meppelink met de witte stukken op bord 1 tegen Klaas Abma. De Heerenveners, die hadden geanticipeerd op de tactische opstelling van Bakkeveen wonnen op alle andere borden. Jasper Zijlstra, Ben de Vries en Dirk Müller deden wat ze konden maar het zat in alle gevallen niet mee; ½ – 3 ½.

In de laatste ronde op 9 april jl. moest Bakkeveen nu een gelijkspel tegen het lager geklasseerde Steenwijk-2 halen. Dat kon zich echter door een overwinning nog ten koste van Bakkeveen redden. Dat maakte de wedstrijd natuurlijk erg spannend. Voor de Opsterlanders won Wiebe Hoekstra op bord 1 en remiseerde Dirk Müller op bord 4. Dat deed hij door in een kansrijke stand zijn dame te verliezen maar met toren en loper zó sterk terug te komen dat tenminste een half puntje nog kon worden gered. Omdat Gerrit Meppelink op bord 2 en Ben de Vries op bord 3 puntloos bleven, was dat echter natuurlijk niet genoeg en ging deze wedstrijd nipt verloren: 1 ½ – 2 ½.

Directe degradatie werd hierdoor door Bakkeveen vermeden. Later volgde die alsnog. De ‘lange afstand’ concurrenten van de Feansters wonnen namelijk beide hun partijen en redden zich op die manier op het laatste nippertje. Dat was des te sneuer, omdat Bakkeveen de slotronde van de 1e klasse B in Wijnjewoude succesvol had georganiseerd en het hele seizoen op een veilige plaats in de klasse had gestaan.

Volgend seizoen pakken we de draad weer op en hopen op een spoedige terugkeer in één van de hogere schaakklassen!Verslag: Dirk Müller

Woensdag 3 april 2019

Robin met zwart tegen Danny de Vries:

Ik ging voor een Dutch (1. d4, f5); heb genoeg van de Engelse. Alles ging prima en gelijk op tot zet 20. En ging ik overmoedig wat op de c lijn proberen en opeens 2 vrije pionnen voor mijn neus op d6 en c7.
Met veel geduld en enige geluk kwam ik een stuk voor en ik kon wits zwarte loper buiten spel zetten; en de 2 vrije pionnen blokkeren wat ook 2 van mijn stukken in bedwang hielden.
Geduld bracht uiteindelijk wat ‘order’ in de zaak en met een wandeling van de koning kon ik de 2 vrije pionnen eindelijk opruimen en winnen. 0-1

Jaap tegen Derk Stegeman:

Een lastig paard

In mijn partij tegen Derk Stegeman werd de afruilvariant van de Sokolski-opening gespeeld ( b4). Op het eerste gezicht ziet die er na vijf zetten altijd goed uit voor zwart. Op het eerste gezicht, jazeker. Zwart heeft immers na vijf zetten zijn beide lopers in het veld gebracht een twee pionnen opgeschoven terwijl wit slechts een loper op b2 heeft en een pionnetje op e3. Al snel ging mijn tegenspeler met een paard op jacht naar meer voordeel en wel via de a lijn. Maar ja, een paard op de rand is onverstand en zo kon het gebeuren dat hij op de veertiende zet een pion op c4 verloor. En die niet meer terugzag. Wel werd ik gedwongen tot secuur spel want die zwarte knol bleef maar heen en weer springen, acht zetten lang trachtte hij een van mijn torens een trap te verkopen. Maar toen hij op de 38ste (!) zet naar de noodslachting was gebracht, was het gebeurd. Op de 44ste zet probeerde Derk nog een slimmigheidje, maar dat werd door de geniale witspeler doorzien. Tien zetten later was het pleit beslecht. 1-0.

Menno Peter tegen Jeppe van Bon:

Tot het middenspel ging het gelijk op. Jeppe (wit) deed lange rokade, ik (MP) korte. Lopers en paarden waren geruild. Jeppe koos toen voor een aanval op mijn koningsvleugel ten koste van dekking van zijn centrumpion.
Ik negeerde de aanval, en sloeg de centrumpion. Zijn pionnenstorm bleek inderdaad te langzaam, en door dat toen open centrum kwamen mijn dame en toren(s) aanzetten, die niet meer afgeweerd konden worden, geholpen door nog een verloren witpion en een mislukt torenoffer, dan wel blunder, van wit. 1-0

Anne tegen Sytze Faber:

Met wit bouwde ik een wat wrakke opstelling met c4, d2, e3, f4. Sytze Faber speelde passief tegen, zodat ik langs de open f-lijn kon aanvallen. Helaas verwisselde ik de volgorde van twee zetten, zodat Sytze pardoes een toren kon pakken. Hij deed het niet (??? bang voor mijn aanval ???) en koos voor dameruil. Met de twee torens en een paard joeg wit daarna de zwarte koning in een matnet. Sytze vond dat ik heel goed had gespeeld en dat heb ik maar zo gelaten. Een wisselvallige partij. 0-1

We schrijven het jaar 1418. Dokkum wordt in een vloek en een zucht veroverd. 601 jaar later weten de Dokkummers wel stand te houden. De torens bemand, de paarden beslagen, de lopers uitgerust en het koningspaar goed beschermd door de trouwste dienaren, de pionnen, was er voor ons geen doorkomen aan. Zelfs de slotgracht was die dag flink aangevuld op deze toch al triestige dag. Hieronder de ervaringen van de koene ridders van Bakkeveen 3.

Bauke: Op bord 2 speelde Bauke Hoogstra met zwart tegen Douwe Kuipers. De speler van De Donger trok met wit meteen ten aanval en zette de koningsvleugel van Bauke onder grote druk. Met scherp verdedigen kon die zich staande houden maar zijn stukken stonden wel wat vast. Een opening op de damevleugel zou uitkomst moeten brengen maar wit zette met zijn pionnen alles dicht. Zodoende moest op de koningsvleugel de beslissing vallen. Wit probeerde met diverse aanvallen een beslissing te forceren, Bauke verdedigde zich kranig en wit besloot tot een remiseaanbod. Omdat wit duidelijk beter stond, werd dit door de Bakkeveenster speler maar wat graag geaccepteerd. ½ – ½

Wiebe: Op bord 1 nam Wiebe het op tegen Gosse Wiersma, een ervaren rot in het schaken! Het grootste gedeelte van de partij stond Wiebe al slechter. Eenmaal in het eindspel met open lijnen waren de twee lopers duidelijk te machtig voor Wiebe’s paarden. ½ – 1½

Menno Peter: Ik speelde in de opening de dame te vroeg naar voren waardoor ik bij een aanval van Dongeraar Durk Wassenaar een pion niet meer kon verdedigen. Mijn stelling lag toen al vroeg in duigen, maar Durk kon ’t toen niet afmaken (die mogelijkheid was er zeker). In de eindfase toen ik remise had kunnen afdwingen, zette ik echter zonder blikken of blozen zomaar mijn loper ongedekt in de lijn van zijn toren. Schaakblindheid, waar ik helaas vaker last van heb. Alleen capitulatie bleef toen nog over. ½ – 2½

Jack: We kwamen allebei wel goed uit de opening en een aantal zetten later had ik een lichtelijk voordeel. Toen de stelling al redelijk vast stond, ondernam mijn tegenstander, Peter Smit, een aanval op de koningsvleugel. Deze aanval kon ik prima afslaan en het initiatief zelfs overnemen. Ondanks een prachtig gepositioneerd paard en actieve torens was er geen doorkomen aan. Wij besloten om remise overeen te komen. 1-3

Net als vorig seizoen bleek Dokkum een onneembare vesting. Het kampioensvaandel kon weer terug in de kast. Het devies voor de laatste ronde is om iig niet te verliezen, dan wordt het kampioenschap binnen gesleept!

Leeuwarden, 27-02-2019

Op 27 februari moest het bekerteam van schaakclub Bakkeveen het in de kwartfinale opnemen tegen het tweede bekerteam van Philidor uit Leeuwarden. Bij voorbaat al een moeilijke opgave gezien het krachtsverschil. Die jongens spelen op landelijk niveau, een soort Cambuur tegen Harkemase Boys in de voetballerij dus. En tot overmaat van ramp was onze topspeler Dirk Mῧller niet beschikbaar.

Gerrit Meppelink speelde op bord 1 een lastige partij met de zwarte stukken. De hele partij een gedrongen stelling met een gevaarlijke aanval op de koningsvleugel die bijna niet te keepen viel. Uiteindelijk gaf een vrijpionnetje op e6 de nekslag en moest Gerrit opgeven.

Jasper Zijlstra aan bord 4 beging in het middenspel een onnauwkeurigheidje wat door een mooi schijnoffer van de zwartspeler een pionnetje kostte. En dat pionnetje bleek genoeg om, samen met een bijzonder vervelend paard, in het eindspel voor zoveel moeilijkheden te zorgen dat verlies onontkoombaar was.

Wiebe Hoekstra op bord twee ging voortvarend van start en kreeg een mooie wig in de zwarte damevleugel. Helaas bleek na afruil van enkele pionnen dat de zwarte stukken van Wiebe’s tegenstander actiever stonden opgesteld en werd Wiebe langzaam na achteren gedrongen met uiteindelijk de keus tussen mat of stukverlies… opgegeven dus!

De eer werd gered door een prachtige partij van Ben de Vries met zwart aan bord drie die het opportunistische spel van de tegenstander op de koningsvleugel mooi weerlegde door een stukoffer. Daarna viel de blootgelegde witte stelling als een kaartenhuis in elkaar en scoorde Ben een mooi tegendoelpunt in de late minuten van de wedstrijd! Al met al een mooi beker seizoen voor het team van Bakkeveen 1.

Jasper

Wijnjewoude – Lang had schaakclub Bakkeveen een goed resultaat in de hand tegen koploper Emmeloord-1, doch uiteindelijk zegevierden de Flevolanders met 1-3. Hierdoor zakken de Opsterlanders met hun eerste team tot kort boven de degradatiezone in de 1e klasse B van de FSB.

Op bord 1 speelde Anne van Streun met zwart tegen de sterke Timo Koffeman. Ondanks het grote verschil in rating bleef Anne goed bij de Emmeloorder in de buurt tot diep in het eindspel. Toen won het witte paard toch nog van de zwarte loper en ging de partij verloren; 0-1. Eenzelfde soort verhaal ontspon zich op bord 2. Daar had Jaap Weidema met wit tegen de eveneens erg sterke Frank Hoogenboom met wit heel lang het initiatief gehad. Dat kwam met name door Jaap’s 1.b4 wat wit op z’n minst gelijkwaardig in het eindspel bracht. Daar ging het nog mis door het toch wel actievere spel van Hoogenboom; 0-2.

Op de borden 3 en 4 waren de Bakkefeansters echter sterker in het eindspel gekomen. Ben de Vries had met wit tegen Nico Lemson laat een gezonde pion gewonnen. Ondanks een paar wat minder gunstige ruilen, leek het eindspel met koning tegen koning en een pluspion op tempo’s toch te winnen geweest te zijn. Daar leek wat mogelijk. Lemson kon echter op tijd de stelling ‘dicht’ zetten en zo eindigde de partij in remise; ½ – 2 ½. Op bord 3 had Dirk Müller met zwart een geofferde pion van Henk Valkema weten te behouden. In het middenspel leek even álles voor de Bakkeveen-speler te winnen, maar Dirk wist de juiste voortzetting niet te vinden. Ook hier moest Bakkeveen ondanks de pion meer berusten in een remise; 1-3.

In plaats van terug te komen in de wedstrijd en wellicht een puntje van de ongeslagen Emmeloorders af te snoepen, ontsnapte deze toch wel met het nodige fortuin. De volgende competitiewedstrijd spelen de Opsterlanders op 11 maart in en tegen Heerenveen-1. Eerst wachten op 27 februari echter schakers van het reserve team van de “koninklijken” uit Leeuwarden, Philidor 1847, voor de kwartfinale van de Friese Beker.

Verslag: Dirk Müller.


Sieb Hazenberg viel weer in voor Bauke Hoogstra en speelde met wit op bord 4 tegen Jeppe van Bon. Hij wist een loper te verschalken en daarna de zwarte stelling behoorlijk te ontwrichten toen in het eindspel er ook nog een toren viel en de dame eveneens dreigde te vallen geloofde Jeppe het wel. 1-0   Menno Peter van der Meer kwam in het middenspel een pionnetje voor tegen Wolter Jongsma op bord 2 met wit; hij wist dit te consolideren en na dreigende promotie gaf Wolter op. 2-0    Jack Zeilstra begon vol goed moed op bord 3 met zwart tegen Wiebe Fraanje , Jack creëerde grote druk op de koningsvleugel maar liet toch wat steekjes vallen de eindstrijd was loper van Jack en toren van Wiebe met een extra pion. Jack hield hardnekkig vol maar moest uiteindelijk het onderspit delven 2-1

Op het eerste bord speelde Wiebe Hoekstra met zwart tegen Wim van Zeijl. Wiebe had een taaie tegenstander hoewel hij twee pionnetjes veroverde wist Wim die toch weer terug te krijgen maar dat ging ten koste van zijn stelling. Hij kreeg geen vat op de zwarte stelling moest met zijn paard de dubbelpionnen verdedigen. In verloren positie ging hij ook nog door de klok en het derde punt voor Bakkeveen was in de late uurtjes binnen 3-1

Zoeken
Meer nieuws
Reageren?
Previous Next

» Reageer hier