Geen categorie

Buitenpost 29-11-2019. Het tweede schaakteam van Bakkeveen moest op een mistige, natte vrijdagavond aantreden tegen het op papier veel sterkere eerste team van schaakclub “De Twee Kastelen” uit Buitenpost. Daarbij waren ook nog eens twee vaste teamleden verhinderd en waren de verwachtingen van de Bakkeveners voor een goed resultaat dus niet al te hoog. Om kwart voor acht de mobieltjes uit, de schaakklokken aan en de stilte daalde neer in de speelzaal. Na een uurtje of twee spelen zagen de stellingen er nog redelijk goed uit op alle vier borden. Jasper wist een gelijkwaardige stelling op het bord te houden tegen een ‘meesterlijke’ tegenstander, Robin stond degelijk opgesteld, invaller Menno-Peter stond zelfs hoopvol goed. Alleen invaller Sieb aan bord vier had al te maken met een aanval op zijn koning die er gevaarlijk uit begon te zien. Uiteindelijk werd Sieb als eerste slachtoffer van een gat in zijn verdediging. Jasper maakte een foutje in een lange afruil van stukken, raakte een pionnetje kwijt en werd daarna vakkundig opzij gezet. Laat op de avond vergallopeerde Robin zich in een gelijkwaardige stelling en kon meteen opgeven. Bleef over Menno-Peter die een stukoffer van zijn tegenstander niet goed wist te pareren, teveel risico’s nam en uiteindelijk iets voor middernacht mat werd gezet met nog maar luttele seconden op de schaakklok. Met vier nullen maar met opgeheven hoofden terug naar Bakkeveen… we hadden ze het toch nog moeilijk gemaakt die Buitenposters!

REUSACHTIG

Op zijn pet staat “desperado”. Zelf ziet hij er eerder gemoedelijk uit. De jongeman die borden legt en stukken opzet in de bovenzaal van dit eetcafeetje. “Zullen we even helpen opzetten?”, vraag ik. Wij van Bakkeveen-1 mooi vroeg en met wat tijd over. “Hulp altijd welkom, Dirk”, zegt hij opgewekt. Het donkert buiten en ik kijk uit een raam over de verlaten dorpskern. Dit dorpje glinstert van de geschiedenis. Bochtige straatjes met oude kroegen, veel water. En reuzen. Manke Meine en Kromme Knillis. Die groeven lang geleden de vaarten. Met reuzenscheppen. Bij het dorpje maakte één van hen een wel erg wijde bocht. Knilles keek achterom en bekeek hun werk. Hij riep tegen Meine “Ach, krom!”. De andere reus zei boos: “Jij maakt er zelf een rommeltje van en ik wil niet langer met jou samenwerken”. Dat werd een reuzenruzie. De boeren, die duidelijk “Ak-krum” hadden gehoord, zeiden tegen elkaar: “Dat is een mooie naam voor onze nederzetting”. In de zaal is nog een andere externe wedstrijd. Van de neergezette tafels snap ik maar weinig. En ik ben niet de enige. Bij aanvang zijn we Wiebe even kwijt. Hij is aan bord 2 gaan zitten bij de buren. Ons had dat geen punten opgeleverd. Ik speel een bizarre wedstrijd die na 17 zetten al eindigt. In onbeslist. Alle stukken nog in het spel, veel pionnen reeds in het bakje. Op het bord een kakafonie van paniekerige paarden, loenzende lopers en timide torens. Met veel elan begonnen, ga ik al snel voor mijn schaakleven vrezen. Kan dit niet meer overzien en neem de aangeboden remise aan. Verliezen vandaag geen optie. Gerrit gaat goed en krijgt een hele mooie stelling. Door een penning berust hij in remise. Later heeft hij spijt. “Had moeten winnen, bah”, zegt hij. Ben komt een toren voor tegen heel veel pionnetjes. Hij wikkelt af naar een stuk meer en moet hard werken voor de winst. Maar die komt er wel. Wiebe moet het nu afmaken. Hij stevent op een overwinning af. Dan slaat tijdnood en chaos toe, waarin hij een paar maal dicht langs de zege strijkt, maar uiteindelijk met een gelijkspel tevreden moet zijn. Geen tijd meer over voor wat-dan-ook. We winnen met 2 ½ – 1 ½. Spannend was het! Op de terugweg komen we langs een rivierdorpje. “Ik ben hier eens op het voetbalveld tot mijn enkels in de modder gezakt. Zo zompig!”, zeg ik. Maar Gerrit heeft een betere. “Twee keer heb ik gescoord, hier. Ooit”. Zegt hij. “De tweede met een mooie krul, hoog langs de keeper”. En zo is het. Terug naar Bakkeveen en nog steeds stijf aan kop. Reusachtig!.

Dirk Müller

BOLSWARD 19-11-2019

Eventjes…..

Zaal 6 van Het Convent. Daar spelen wij. Waar ooit nonnen voor de gelovigen zorgden. Eerder doemde de kerk op. Vol verlicht. Imposant. Wiebe op 1 vandaag. Wilde graag zwart en krijgt wat hij wilde. “Vroeger hoorde je alleen de klokken hier, nu alleen ons nog”, zegt onze gastheer. Gerrit geeft al snel een stuk voor de aanval. Ik ben op het droge voordat mijn partij goed-en-wel is begonnen. Alles wint. Mooi. Wij van Bakkeveen-1 strijden voor de Friese Beker en doen nét alsof we die kunnen winnen. Voor eventjes. Ben worstelt zich door zijn wedstrijd. Kan alle kanten op, daar. De torenklok buiten slaat 10. “Oh, oh Bolsward, mooie stad”, denk ik. Wiebe speelt een pion te snel door en ziet zijn dame opgesloten worden. Zijn tegenstander bekend sterk in remises maar zal vandaag meer willen. Lijkt mij. Gerrit komt aan de winnende hand met dame en torens. Wiebe strijkt de vlag. Aan de kleine bar beneden kom ik een oude bekende tegen. Die schaakt daar. Ik ben nu ook in Burgum gaan spelen”, zegt hij. Dichter bij huis, zei zijn vrouw. “Ik vind daar gewoon mijn draai niet”, zegt hij. “Niet zo als hier”. Ik snap dat wel. “Wat wil je drinken, Dirk?”, vragen ze. Doe maar een biertje. Voor Gerrit en Ben, waar het op de borden heel spannend is, halen we water. Ben blijft overeind met een minuspion. Lopers van verschillende kleur. Remise. Meer zit er niet in. Ongemeen spannend bij Gerrit. Een gelijkspel betekent een snelschaak barrage. Voor het verder komen. Het komt er niet van. De diagonalen van zijn tegenstander té machtig. Mat. 1 ½ – 2 ½. We zijn uitgeschakeld. “Kan ik er zo uitrijden?”, vraagt Ben. Dat kan. We rijden door de kronkelende straatjes van een oud centrum. Mistig, inmiddels. Volgend jaar weer. Doen alsof we de beker kunnen winnen. Voor eventjes.

Verslag: Dirk Müller


Bakkeveen, 13-11-2019. Een dramatisch avond met 4 ingewikkelde partijen en tenminste 3 harde gevechten. Ik Robin Baines kwam, op boord 3 met zwart, terecht in een ingewikkelde Dame Gambiet geweigerd met beide Dames voorop en kwetsbaar. Dat gaf de partij een hele apartkarakter met aftrek (pin and win) links en rechts en bleek, kleine kansen door wit en zwart gemist. Rond de 20ste zet kon ik veel afwikkelen en met pionnen, dames en 1 toren werd remise overeengekomen. Ik was opgelucht; flink verkouden had ik weinig zin in een lange avond.
Op het moment dat ik bevrijd was van mijn partij had onze Super Sub JP (Menno Peter van der Meer) winnende aanval met wit op bord 4; ook ingewikkeld met pionnen, torens en paarden, de torens en paarden, gelukkig, allemaal om de vijandige koning genesteld. JP vond de goede zetten en kon een toren met paard pakken met schaak waardoor zijn eigen ongedekte toren genadeloos konden toeslaan.
Op dat moment was Jasper Zijlstra op boord 1 met zwart, een stuk voor maar moest wel een vrije pion van zijn tegenstaander zien te pareren. Ik keek en ik dacht als die pion eraf is! Maar hoe?
Anne van Streun op bord 2 met wit, moest een aanval van torens en dame zien af te vechten; zijn koning was nogal bloot. Met iets meer tijd (11 minuten tegen 4) ging hij er goed voor zitten en vond een onwaarschijnlijke (naakte) koningswandel wat leek op een ring. Naar 10 (of was het meer?) konings zetten was zijn koning min of meer bij af. Zijn tegenstander was een beetje duizelig en moedeloos van die wandelpartij geworden; zag dat er geen mat mogelijk was en ruilde de torens af met 1 pion winst. Opgelucht overzag Anne dat hij niet de tweede toren had moeten terugslaan, maar de vijandelijke loper met een winnende tegenaanval!
Inmiddels en terwijl het duidelijk was dat hij veel beter stond, liet Jasper een stuk instaan. Nadat het stof gevallen was, was er remise overeengekomen; Jasper briesend door de gangen en zalen van de Stripe.
Het stond nu 2 – 1 voor Bakkeveen en iedereen verhuisde naar boord 2 waar Anne in diepe concentratie en met 6 minuten tegen 3 (er komt steeds 30 seconden per zet bij) op aanval overging. Nou hij houdt niet van passief verdedigen en na zijn koningswandel had hij nu een beetje initiatief. Hij gooide zijn pionnen in en probeerde eeuwig schaak af te dwingen. Maar uiteindelijk waren de schaakjes op en zijn tegenstander kon de dames afruilen. Met 2 verbonden vrijpionnen, loper tegen paard was het na een heroïsch gevecht voorbij.
Het was 2-2 geworden. De vorige wedstrijd was ook 2 – 2 en weer hadden wij het gevoel dat wij wat gemist hadden.

Robin Baines

6 nov. 2019
Gezien het ratingverschil zou het een gemakkelijk avondje moeten worden voor Bakkeveen. Het pakte echter heel anders uit.

Op bord 1 speelde Bauke Hoogstra met zwart tegen Rink Bednar.
Rink opende met e4, Paard f3, Lc4. Bauke speelde niet de beste ( te passieve) zetten en kwam al gauw in een opgesloten stelling terecht.
Het was allemaal nog wel te verdedigen maar wit bouwde secuur de druk verder op. Pas na 18 zetten werden er een aantal stukken en pionnen geslagen. De stelling die daarna overbleef was duidelijk in het voordeel van wit. Zwart bleef last houden van zijn slechte opening en moest uiteindelijk in verloren positie opgeven. 0-1

Op bord 2 ging Jack Zeilstra met wit de strijd aan tegen Jaap te Velde van DSC . Na opening met Paard f3 en de tegenstander met pion d5 begon Jaap met zijn loper aan te vallen.
Na het afruilen van en aantal stukken bleef er voor Jack een mooie stelling met open lijnen over. De tegenstander had zijn stukken slecht ontwikkeld en liep daardoor achter de feiten aan. Na het afruilen van enkele stukken zette Jack zijn tegenstander onder druk. De tegenstander maakte fouten en Jack pakte een pion en later nog een loper, de dames werden geruild..
In het eindspel was het duidelijk dat Jack zijn voorsprong om kon zetten naar winst. Zij tegenstander gaf toen maar op, een verdiende overwinning voor Jack : 1-0

Op bord 3 Speelde Jelle Bergsma met zwart tegen Albert Meijer.
Gelijk in het begin van de partij verloor Jelle een belangrijke pion E5. De daarop volgende aanvallen van wit waren lastig maar konden door zwart nog goed gepareerd worden. Na de Dame afruil raakte Jelle helaas weer een pion en zijn Koning stond nu toch wel in een open veld. In het eindspel maakte wit nog een fout. Daarmee was een 2e verlies voor Bakkeveen 3 een feit: 0-1

Op bord 4 speelde Freek Leistra met wit tegen Eise Eppinga, een tegenstander met een gelijkwaardige rating. Na een standaard opening kwam Freek er meteen slecht voor te staan, er werd ook nog materiaal verloren. Vervolgens herstelde Freek de situatie en hield in het eindspel zelfs een pion en een loper meer over dan Eise. De andere partijen waren reeds afgelopen ( tussenstand 1-2 ) en met winst zou Freek nog een remise in de uitstand kunnen bewerkstelligen. Helaas kon de pion door een dreigende pat-stelling niet worden gepromoveerd. Een onvermijdelijke remise was het gevolg. Freek en Eise waren het er beide wel over eens dat dit ook de enige juiste uitslag was van een partij met fouten over en weer. Remise: ½ – ½

Bakkeveen 3 verloor derhalve deze thuiswedstrijd teleurstellend met 1 ½ – 2 ½. Na de wedstrijd was er onder de Bakkeveenster spelers enig ongeloof, maar de conclusie was terecht dat men gewoon niet scherp genoeg had gespeeld. Wellicht onderschatting van de tegenstander? Voor een latere uitwedstrijd tegen DSC 2 zullen de Bakkeveensters 3 hun messen scherper moeten slijpen !


Riet gedekt. Onze locatie. Verspreid eten er gasten. In dit hotelletje. Onze bezoekers kijken dan ook wat onwennig rond. Schaken of liever dineren? Dat is de vraag. Twee kastelen, noemen ze zich. Torens. Zeggen wij. Ze laten zich door mij (Dirk) overhalen zich deze avond toch op het koningsspel te richten. Ik vertel ze waar ze mogen gaan zitten en leg de belangrijkste spelregels van het consumptie-halen uit. “We zien je niet vaak meer”, zegt een serveerster. Daar mag ik op spelen, vanavond, denk ik. Mijn zwarte stelling altijd een half stapje achter. Mag je dat nog zeggen, tegenwoordig? Ik kies voor het inruilen van mijn artillerie (de lopers) tegen de twee paarden van mijn tegenstander. Ik win er een pionnetje mee maar moet mijn knollentuin nu beschermen tegen vele diagonale aanvallen. Lastig. Voor mij speelt Ben een gedegen partij met wit. Ziet er goed uit. In de gang naar de toiletten kom ik Wiebe tegen. “Hoe gaat het?”, vraag ik. “Niet over de partij praten, he?”, is zijn antwoord. Hij doet het goed zie ik met een snelle blik, veel druk op de tegenstander maar wel met een erg open stelling. Ik denk aan mijn auto die ik buiten wat dicht bij een boom moest zetten. Ga ik daar bij het wegrijden aan denken? Gerrit is de eerste die wint. Op 3 is hij een stuk voor gekomen. Dan volg ik. De man van de twee kastelen verliest er 1 en kan opgeven. Mijn paardjes hinniken blij. Ook Ben haalt ‘m binnen: “Een van de betere partijen die ik heb gespeeld”, zegt hij. En hij kan het weten. Wiebe’s opponent marcheert nu met loper en zware stukken door zijn stelling. Dat houdt niemand lang uit. Ook Wiebe niet. Weer 3-1 voor ons. Goed bezig.


Verslag: Bauke Hoogstra

Bolsward, 15-10-2019
Lekker vroeg vertrokken de spelers van het 3e Team naar Bolsward voor hun 1e wedstrijd in Klasse 3A.
Bij aankomst konden we even rustig acclimatiseren en dat wierp zoals later zal blijken zijn vruchten af.
Op papier was Westergoo 3 , met 2 sterke spelers op bord 1 en 2, een beetje sterker dan Bakkeveen 3. In de auto hadden de Bakkeveenster schakers besloten geen “tactische” opstelling te doen , maar gewoon –vol- voor de winst te gaan.

Bauke Hoogstra speelde op bord 1 met wit tegen de ervaren Piet Sikma, op papier de sterkste tegenstander. Na opening met pionB3 en loperB2 volgden er vele zetten met pionnen en een enkel stuk. De tegenstander pareerde alle dreigingen met de juiste pionnen zetten en de hele zaak dreigde vast te gaan lopen in remise. Bauke besloot op de koningsvleugel volgens het principe “de d.. of de g..” de strijd aan te gaan. Zwart had na rokade zijn Koning op G8 . Bauke een Toren op G1.
De loper keek nog steeds schuin naar rechts en na een combinatie van zetten kwam wit een pionnetje voor en hield er een uitstekende stelling aan over. Daarmee was de zaak eigenlijk al beslist. Zwart sputterde nog wat tegen, maar toen hij ook nog een Paard verloor gaf hij op. 1-0 én de gladiolen.

Jack Zeilstra speelde op bord 2 met zwart tegen Hessel van der Pal. Ondanks het feit dat zijn tegenstander een wel 200 P hogere rating had, ging de strijd gelijk op. Na zwart D4 en Jack’s antwoord PaardF6 volgden ontwikkeling van paarden en lopers en de witte rokade. Wit begon met dreigende zetten waarop ook zwart met een rokade zijn Koning in veiligheid bracht. Wit rook winst maar Jack verdedigde nauwkeurig. Na het vakkundig afruilen van een Loper en de Dame bood Jack remise aan. Hessel zag echter nog steeds winstmogelijkheden. Maar na weer een afruil, nu de Toren, zag de tegenstander ook in dat hij toch niet ging winnen en werd besloten tot remise. ½ – ½
Jelle Bergsma, aan bord 3 met wit, had geen moeilijke avond. Zijn tegenstander Jappie de Leeuw was bezig om een goede aanval op te zetten maar vergat zijn verdediging.
De 200 P rating verschil was in dit geval duidelijk merkbaar.
Rustig opbouwend kon Jelle zijn aanval ten uitvoer brengen en de tegenstander klem zetten met mat als gevolg. 1-0

Freek Leistra speelde op bord vier met zwart tegen Jesse Bottema.
Lang ging het gelijk op, zonder dat er stukken van het bord werden geslagen.
Jesse stond positioneel wel beter, maar Freek speelde rustig en secuur verder.
Bij de 30e zet kon Freek een dubbele aanval plaatsen en daarbij werd een loper gewonnen.
Daarna konden meer aanvallen worden uitgevoerd en de tegenstander kwam steeds meer onder druk te staan.
Een aanval waarbij schaak werd gegeven kon Jesse niet meer verdedigen en hij moest opgeven. 1-0

Dit betekende dat we in Bolsward hebben gewonnen met 3 overwinningen en 1 remise.
“Ruimschoots binnen de tijd” gingen we huiswaarts. Onderweg kwamen wij bij Drachten nog de hele stoet Boerentrekkers tegen, die onderweg waren naar Den Haag. Dat was een machtig gezicht.


Hij zit aan de bar. Fles wijn in de hand. Dan schrijft hij zijn naam op het etiket. Linksboven. Ik wilde koffie halen. ”Ik ga een boek schrijven”, zegt een ander. “Over mijn belevenissen”. Hij kijkt vergenoegd in zijn glas. Dát besluit is tenminste maar genomen. Mijn partij alleen echt interessant als mijn tegenstander nadenkt. Dat doet hij uitbundig. Denkt en denkt en denkt. En zijn klok tikt en tikt. Een tijdbom. Dan missen wij Gerrit. Zijn stoel aan bord 3 is leeg. Ik vind hem op de bank in een verre hoek van de bar. “Voelde me even niet goed”. Zegt hij. “Kom zo weer”. “Hij heeft overgegeven in het toilet”, zegt de barvrouw. Vast niet expres, denk ik. “Je moet hem naar huis brengen”. Dan kan hij niet schaken. En ik ook niet. Zeg ik. Ze zwijgt en kijkt mij aan. Met ogen die veel meer hebben gezien dan zieke schakers. Of bijdehante teamcaptains. Naast mij heeft Ben een stuk voor twee pionnen. Gewonnen dus. Maar oppassen voor gemenigheidjes. Zijn tegenstander zo’n al wat oudere man die iedere club er graag bijheeft. Wiebe heeft zich ingelaten op een spelletje ‘ik-zet-je-mat-achter-het-rijtje’ en trekt aan het kortste eind. Jammer. Oogt erg ontevreden. Hoeft niet, hij is een prima schaker. Ik zie Gerrit weer fier achter zijn bord zitten. Hij wint. Op karakter. Mijn partij ontploft in tijdnood. Ik haal twee pionnen en een stuk op. Dat is ook klaar. 3-1 winst. Ik ga naar de bar. De aspirant schrijver kijkt in zijn glas. De blik inmiddels op oneindig. Dan terug naar Bakkeveen. “Je moet nu de nieuwe weg nemen”, zeggen ze. Maar die kent mijn auto niet. “Wij helpen hem wel”. “Tout droit”, zegt Gerrit. Dat is Frans voor altijd-maar-rechtdoor. Hij is weer helemaal de oude. Leuk, denk ik, zo’n teamuitje naar Leeuwarden.

Buitenpost, vrijdag 11 oktober 2019.
Verslag: Robin Baines

Jasper aan bord 1  begon voortvarend met de witte stukken aan zijn partij. Een aanval over links, vervolgens over rechts en toen weer links maar de Buitenpost voorman wist alles te pareren. Een tegenaanval van zwart door het midden kostte hem echter een belangrijke pion en na een omvangrijke ruil bleef er een lastig eindspel over. Met een beetje bluf van Jasper gaf de zwartspeler onder een dreiging van mat iets te snel op. Maar het punt was binnen en het gelijkspel voor het team veilig gesteld.

Robin aan bord 2 met zwart. Slavische Verdediging. Ik dacht het rustig aan te doen, wat druk over de c-lijn, een tikje saai allemaal maar paste bij het regen gekletter op het dak. Ik heb mezelf een beetje gepind (over de c-lijn) om afruil naar ongelijke lopers te vermijden. Later met 6 stukken over de c-lijn heeft mijn tegenstander een paard ook op de lijn gezet, en zoals dat kan in schaken was er opeens chaos; ik won 2 stukken en wit ging door zijn klok in verloren stand.

Jaap speelde aan bord drie zijn vertrouwde b4-opening. De opening liep voortvarend, zijn tegenstander leek niet goed te weten hoe hij er mee om moest springen. Al snel had Jaap een grote tijdvoorsprong, die opliep naar meer dan twintig minuten toen de zwartspeler een indeling voor een aantal clubspelers moest maken. Dat bleek voor de uitslag van de partij weinig uit te maken want in het verre middenspel zag Jaap over het hoofd dat er een paard van hem instond en het loodje legde waarna hij opgaf. Het begint er op te lijken dat de geschiedenis zich herhaalt. Evenals in het vorige seizoen verliest Jaap de eerste weken partij na partij. Hij wijt het zelf aan chronisch slecht slapen.

Aan het vierde bord speelde Anne van Streun met zwart de Hollandse verdediging. Al snel bestormde zwart met zijn stukken en pionnen de witte koningsstelling. Iets te snel, want  de witte dame deed een sublieme zet, waardoor een dubbelschaak dreigde en verlies van een loper. Met een stuk minder en een doodgelopen aanval werd zwart naar de nederlaag gedwongen. Haastige spoed is …..

Zoeken
Meer nieuws
Reageren?
Previous Next

» Reageer hier