We schrijven het jaar 1418. Dokkum wordt in een vloek en een zucht veroverd. 601 jaar later weten de Dokkummers wel stand te houden. De torens bemand, de paarden beslagen, de lopers uitgerust en het koningspaar goed beschermd door de trouwste dienaren, de pionnen, was er voor ons geen doorkomen aan. Zelfs de slotgracht was die dag flink aangevuld op deze toch al triestige dag. Hieronder de ervaringen van de koene ridders van Bakkeveen 3.

Bauke: Op bord 2 speelde Bauke Hoogstra met zwart tegen Douwe Kuipers. De speler van De Donger trok met wit meteen ten aanval en zette de koningsvleugel van Bauke onder grote druk. Met scherp verdedigen kon die zich staande houden maar zijn stukken stonden wel wat vast. Een opening op de damevleugel zou uitkomst moeten brengen maar wit zette met zijn pionnen alles dicht. Zodoende moest op de koningsvleugel de beslissing vallen. Wit probeerde met diverse aanvallen een beslissing te forceren, Bauke verdedigde zich kranig en wit besloot tot een remiseaanbod. Omdat wit duidelijk beter stond, werd dit door de Bakkeveenster speler maar wat graag geaccepteerd. ½ – ½

Wiebe: Op bord 1 nam Wiebe het op tegen Gosse Wiersma, een ervaren rot in het schaken! Het grootste gedeelte van de partij stond Wiebe al slechter. Eenmaal in het eindspel met open lijnen waren de twee lopers duidelijk te machtig voor Wiebe’s paarden. ½ – 1½

Menno Peter: Ik speelde in de opening de dame te vroeg naar voren waardoor ik bij een aanval van Dongeraar Durk Wassenaar een pion niet meer kon verdedigen. Mijn stelling lag toen al vroeg in duigen, maar Durk kon ’t toen niet afmaken (die mogelijkheid was er zeker). In de eindfase toen ik remise had kunnen afdwingen, zette ik echter zonder blikken of blozen zomaar mijn loper ongedekt in de lijn van zijn toren. Schaakblindheid, waar ik helaas vaker last van heb. Alleen capitulatie bleef toen nog over. ½ – 2½

Jack: We kwamen allebei wel goed uit de opening en een aantal zetten later had ik een lichtelijk voordeel. Toen de stelling al redelijk vast stond, ondernam mijn tegenstander, Peter Smit, een aanval op de koningsvleugel. Deze aanval kon ik prima afslaan en het initiatief zelfs overnemen. Ondanks een prachtig gepositioneerd paard en actieve torens was er geen doorkomen aan. Wij besloten om remise overeen te komen. 1-3

Net als vorig seizoen bleek Dokkum een onneembare vesting. Het kampioensvaandel kon weer terug in de kast. Het devies voor de laatste ronde is om iig niet te verliezen, dan wordt het kampioenschap binnen gesleept!

Geef een reactie

Zoeken
Meer nieuws
Reageren?
Previous Next

» Reageer hier