Woensdag 3 april 2019

Robin met zwart tegen Danny de Vries:

Ik ging voor een Dutch (1. d4, f5); heb genoeg van de Engelse. Alles ging prima en gelijk op tot zet 20. En ging ik overmoedig wat op de c lijn proberen en opeens 2 vrije pionnen voor mijn neus op d6 en c7.
Met veel geduld en enige geluk kwam ik een stuk voor en ik kon wits zwarte loper buiten spel zetten; en de 2 vrije pionnen blokkeren wat ook 2 van mijn stukken in bedwang hielden.
Geduld bracht uiteindelijk wat ‘order’ in de zaak en met een wandeling van de koning kon ik de 2 vrije pionnen eindelijk opruimen en winnen. 0-1

Jaap tegen Derk Stegeman:

Een lastig paard

In mijn partij tegen Derk Stegeman werd de afruilvariant van de Sokolski-opening gespeeld ( b4). Op het eerste gezicht ziet die er na vijf zetten altijd goed uit voor zwart. Op het eerste gezicht, jazeker. Zwart heeft immers na vijf zetten zijn beide lopers in het veld gebracht een twee pionnen opgeschoven terwijl wit slechts een loper op b2 heeft en een pionnetje op e3. Al snel ging mijn tegenspeler met een paard op jacht naar meer voordeel en wel via de a lijn. Maar ja, een paard op de rand is onverstand en zo kon het gebeuren dat hij op de veertiende zet een pion op c4 verloor. En die niet meer terugzag. Wel werd ik gedwongen tot secuur spel want die zwarte knol bleef maar heen en weer springen, acht zetten lang trachtte hij een van mijn torens een trap te verkopen. Maar toen hij op de 38ste (!) zet naar de noodslachting was gebracht, was het gebeurd. Op de 44ste zet probeerde Derk nog een slimmigheidje, maar dat werd door de geniale witspeler doorzien. Tien zetten later was het pleit beslecht. 1-0.

Menno Peter tegen Jeppe van Bon:

Tot het middenspel ging het gelijk op. Jeppe (wit) deed lange rokade, ik (MP) korte. Lopers en paarden waren geruild. Jeppe koos toen voor een aanval op mijn koningsvleugel ten koste van dekking van zijn centrumpion.
Ik negeerde de aanval, en sloeg de centrumpion. Zijn pionnenstorm bleek inderdaad te langzaam, en door dat toen open centrum kwamen mijn dame en toren(s) aanzetten, die niet meer afgeweerd konden worden, geholpen door nog een verloren witpion en een mislukt torenoffer, dan wel blunder, van wit. 1-0

Anne tegen Sytze Faber:

Met wit bouwde ik een wat wrakke opstelling met c4, d2, e3, f4. Sytze Faber speelde passief tegen, zodat ik langs de open f-lijn kon aanvallen. Helaas verwisselde ik de volgorde van twee zetten, zodat Sytze pardoes een toren kon pakken. Hij deed het niet (??? bang voor mijn aanval ???) en koos voor dameruil. Met de twee torens en een paard joeg wit daarna de zwarte koning in een matnet. Sytze vond dat ik heel goed had gespeeld en dat heb ik maar zo gelaten. Een wisselvallige partij. 0-1

Geef een reactie

Zoeken
Meer nieuws
Reageren?
Previous Next

» Reageer hier